تا به حال اینجا را ندیده بودم ،

دنیاییست شبیه آرزوها، رویاییست مثل آن روزها

روزهایی که من بودم و تنهایی ، همیشه فکر میکردم دیگر تا ابد من و دلم تنهاییم

عشق تو مرا به چه حالی انداخته ، این نوا، همان نواییست که عشق برای ما نواخته

روزها میگذشت و عاشق نمیشدم ، همه رفتند و آمدند و من اسیر این و آن نمیشدم

اما.....آن روزی که تو آمدی ...

چه کردی با من، که اینک حال من اینگونه است ،  

دل من بی قرار یک لحظه در کنار تو بودن است

چه کردی با دل من که اینک هوای دلم ، هوای دلتنگیست ،  

کار هر روز و هر شب من بی قراریست

یک لحظه به بی تو بودن فکر کنم عاقبتش گریه و زاریست

بدجور مرا به رویاها برده ای ، مرا از این رویا بیدار نکن ،  

حالا که عاشقم کردی، مرا دوباره با تنهایی آشنا نکن

قدم گذاشته ام در دنیایی دیگر ،این تنها ، 

عشق تو است که توانسته قلب مرا دربرگیرد

تویی که توانستی مرا دیوانه ی چشمهای زیبایت کنی

تویی که توانستی مرا ، این دل تنهای مرا ، این دستهای خالی مرا ،

وجود سرد و اتاق تاریک مرا پر از نیاز کنی ،

آمدی و دلم را عاشق کردی و دستهایم را با دستهای گرمت پر کردی

و به آغوشم آمدی و با حضورت همه جا را پر از عشق و محبت کردی

نمیدانم چه بگویم ، تنها آرزوی من در این لحظات این شده که تو را ببوسم ،

تا با تو بودن را باور کنم و از اینکه تو را دارم روز و شب خدا رو شکر کنم

عشق تو مرا به کجا برده، یعنی این دل من است که به انتظار تو ساعتهاست  

که چشم به آن دور دستها انداخته!

گاهی وقتها میرسد که باور ندارم بیدارم، یا فکر میکنم دیوانه شده ام  

یا حس میکنم که خوابم!

ببین عشق تو مرا به کجا آورده ، این حال من نیست که اینک خیره به عکسهای توام،

منتظر یک لحظه شنیدن صدای توام ،  

به انتظار فردا و یک بار دیگر نگاه به  چشمهای زیبای توام،

ببین عشق تو مرا به چه روزی انداخته...  

همه سوزاندند تو نیز بسوزان ، همه با آن بازی کردند ، قلبم به عنوان

بازیچه تقدیم به تو ، تو نیز با آن بازی کن .....

کاش با آن بازی میکردی تا ابد ، اما هیچگاه از آن خسته نمی شدی

و آن را دور نمی انداختی .....

کاش قلبم را می سوزاندی ، اما هیچگاه آخر سر ، آب سرد

 بر روی آن نمی ریختی!

رسم عاشقی این نیست ... رسم عاشقی دلشکستن نیست!

تو با قلب من بازی کردی و بعد آن را شکستی ، با بی محبتی هایت

آن را سوزاندی و اینک نیز آن را به من بازگرداندنی!

تو خودت بگو این رسم عاشقیست؟

اگر این رسم عاشقیست پس لعنت به عشق !

با چه اطمینان و آرامشی قلبم را به تو هدیه کردم ، فکر میکردم که قلب

 تو بهترین و امن ترین جایی است که میتوانم در آن اسیر شوم و تا ابد بمانم....

اما مدتی گذشت که احساس کردم هوای قلبت سرد سرد شده

 است و دیگر آن گرمای همیشگی را ندارد ! هر چه در قلبت سوختم تا با

 گرمای سوختنم در آنجا بمانم بی فایده بود ، قلب تو آنقدر سرد بود

 که دیگر جای ماندن در آن نبود....

این رسمش نبود ! تو با من ، احساس من ، قلب شکسته من بازی کردی!

همه آن را شکستند و رفتند ، اما دوباره بازی عشق را با تو

 آغاز کردم ، انتظار اینکه دوباره قلبم شکسته شود نداشتم!

قلبم بی صدا شکست و تنها چند قطره اشک، چند آرزوی

بر باد رفته سهم من از ، با تو بودن بود.....

       اگر معنای عشق شکست است پس لعنت به عشق!

       اگر رسم عاشقی دلشکستن است پس نفرین بر تو !

حال و هوای تنهایی به سراغم آمده و مثل همیشه چشمانم بهانه تو را میگیرند...

میخواهم چند خطی از تو بنویسم ، اما قطره های اشکم بر روی

صفحه کاغذ ریخته است و قلمم بر روی کاغذ خیس نمی نویسد....

دلم خیلی گرفته است ، یک عالمه درد دل دارم ، نمیدانم چگونه دلم را خالی کنم...

میخواهم از غصه ها و دلتنگی ها رها شوم اما نمیتوانم....

خانه سوت و کور است ، آسمان همچنان مانند من بغض کرده .....

همچنان که در گوشه ای از اتاق در این خانه سوت و کور و دلگرفته

 نشسته ام ، سرم را بر روی زانوهایم گذاشته ام و اشک میریزم.....

به یادم آمد آن لحظه که تو در کنارم بودی و سرم را بر روی شانه های

 مهربان تو میگذاشتم و اشک شوق میریختم ....

حالا تو نیستی ، و من تنها با غم هایم مانده ام .....

کاش قدر آن لحظاتی که در کنارت بودم را میدانستم ، هیچگاه این

چنین لحظه ای که اینگونه به غم بشینم را  تصور نمیکردم....

قلبم مثل گذشته تند تند نمیزند ، و مثل گذشته به انتظار شنیدن

 صدایت لحظه شماری نمیکند! قلب شکسته ام نیز حال و هوای غریبی دارد....

شب و روز برایم معنایی ندارد ، شبهایم تیره و تار است و روزهایم نیز مثل شبها!

دیگر زندگی برایم زیبا نیست ، تنها تو زیبا بود که رهایم کردی!

اگر ابرهای سیاه سرگردان قلب آسمان آبی را فرا گرفته اند 

 درد نبودنت در کنارم همچو ابرهای سیاه آسمان قلب مرا  نیز فرا گرفته است....

فکرم از یادت بیرون نمیرود، دلم هوایت کرده است

و همچنان از  غم نبودنت اشک میریزم............

من و تو هستیم و بینمان فاصله

زودتر نمیگذرد این ثانیه های بی حوصله

همچنان باید بی قرار باشیم ، تا کی باید خیره به عکسهای هم باشیم!

بیش از این انتظار مرا میسوزاند، دلخوشی فرداست که  

تمام حسرتها و غمها را بر دلم میپوشاند

تو  در این فاصله میسوزی و من از سوختنت خاکستر میشوم ،

تو اشک میریزی و من در اشکهایت غرق میشوم ،

تو نمی تابی و من در تاریکی محو میشوم ،

تو از انتظار خسته ای و من به انتظار آمدنت دست به دعا میشوم!

انگار عقربه های ساعت هم از انتظار خسته اند ، نشسته اند و حرکت نمیکنند

چرا نمیگذرد ، تا برسد آن روز

در خواب میبینم تو را ،ستاره ها که می آیند ، نمیدانم، میدانند حال من و تو را

روزها شبیه هم است ، امشب نیز مثل دیشب است ،

امروز خیره به ساعت بودم ، دیروز با ثانیه ها هماهنگ بودم

دیشب خواب دیدم سرم بر روی شانه هایت است ، امروز در فکر خواب دیشب بودم

به انتظارت مینشینم ، انتظار هم پایان نیابد ، میروم به سوی پایانش ،

تا نزدیک شوم به تو ، در کنارت خیره شوم به چشمانت تا بگویم خیلی دوستت دارم 

عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی است خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال.عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هر چه از غریزه سر می زند بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می گیرد.

عشق در غالب دلها ، در شکلها و در رنگها تقریبا مشابهی ، تجلی می شود و دارای صفات و حالات و مظاهر مشترکی است، اما دوست داشتن در هر روحی جلوه ای خاص خویش را دارد و از روح رنگ می گیرد و چون روحها ، برخلاف غریزه ها ، هر کدام رنگی از ارتفاع و بعدی و طعم و عطری دارند ویژه خویش، می توان گفت که به شماره هر روحی، دوست داشتنی است

عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست و گذر فصلها و عبور سالها برآن اثر می گذارد، اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و خراج زندگی میکند و بر آشیانه بلندش ،روز  روزگار را دستی نیست... دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیباییهای روح که زیباییهای محسوس را به گونه ای دیگر می بیند.عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است. اما دوست داشتن آرام و استوار و پروقار است و سرشار از نجابت.

عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است.اگر دوری به طول انجامد ضعیف می شود، اگر تمام دوام یابد به ابتذال می کشد و تنها با بیم و امید و تزلزل و اضطراب و " دیدار و پرهیز" زنده و نیرومند می ماند. اما دوست داشتن با این حالات ناآشناست.

امروز عشق را از چشمانت خواندم. امروز گلبوته های دوستی در قلب مهربانت فضای خاطرم را عطر آگین کرد و تو برای اولین بارمحبتت را برایم ثابت نمودی.

من هر روز به انتظار دیدنت می ایستم تا بلکه بتوانم صورت مهربانت را نظاره کنم. هر زمان که از دیدنت باز می مانم به تماشای عکس های زیبایت می نشینم. هر گاه با لبخند  مهربانت سلامم را پاسخ می دهی در درونم شور و نشاط  بر پا می کنی. هر گاه صدای گامهای پرتلاشت بر روی کاشی قلبم طنین می اندازد آرامش  پیدا می کنم. از بین صداهای متعددی که از کلاسها به گوشم می رسد به دنبال صدای طنین مهربان تو می گردم.

با قلبم  پیمان بسته بودم که هیچ گاه راه عشق  را برای هیچ کسی باز نکنم، ولی تو با شراره های نگاهت قفل آهنی را شکستی و آرام آرام غبار غم  را از روی پنجره ی مسدود قلبم پاک کردی و محبت را همانند دانه ای درقلبم کاشتی و ریشه هایش را در چشمانت قرار دادی.

می دانم تو نیز درقلبت آهنگ دوستی نغمه سرایی می کند وپرنده ی  خیالت  این بار زمزمه ی عشق من را در فضای بیکران چشمانت ثبت می کند. غنچه های کوچک قلبم  که رنگ عطش را دارد با صدای خنده هایت که حاکی از محبت عشق  شگفته می شود.

می دانی دوست ندارم که بگویم دوستت دارم  درست است. احساس می کنی که عاشقت  هستم و تو بهتر از هر کس دیگر می دانی که دل مهربان سرزمین رویش گلهای محبت است.

هوایم هوای تو ، دلتنگم برای تو، تنهایم به یاد تو، زندگیم فدای تو

وقتی به دریا رفتی،فقط به امواج نگاه نکن.

وقتی  پاهایت را در آب قرار دادی فقط به سردی آن توجه نکن.

وقتی  صدفها رادر زیر پایت لمس کردی به تیزی آن توجه نکن.

امواج را بشکن،مگذار ماهیها از تو پیشی بگیرند

خود را به دریا بسپر،وقتی آب دریا را خوردی نترس از اینکه بیمار شوی

چون دریا خود مرهم است.

حالا به ساحل بیا خودت را به ما سه ها بسپر،بر روی شنها رها شو.

نتزس از اینکه لباسهایت کثیف شود.

از نیش حشرات نترس،چشمانت را به آسمان بدوز،به آن سقف بلند

و دستانت را بر روی ماسه ها بکش، سردی ماسه ها را به جان بخر و

پاکی آسمان را، و بگو

خدایا دوستت دارم به خاطر همه چیز

از بهار پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت تازه شکفته ام نمي دانم
از تابستان پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت فعلا در گرماي وجودش غرقم نمي دانم از پاييز پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت در هزار رنگ ان رنگ باخته ام نمي دانم از زمستان پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت سرد است و بي رنگ از مادرپرسيدم عشق يعني چه؟ گفت يعني هرکه در اين خانه است از پدر پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت يعني تو
از خواهر پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت هنوز به ان نرسيدم
شبي از ماه پرسيدم عشق يعني چه؟ شرمگين و خجل خود را در اغوش اسمان پنهان کرد شبي ديگر از ماه پرسيدم عشق يعني چه؟ ماه با چهره اي باز و خندان گفت يعني مهتاب
برای دیدن چشمات ثانیه شماری
می کنم واسه لمس کردن دستای گرمت بی قراری می کنم
برای اینکه طاقت دیدن نگاتو داشته باشم روزی صد بار نگاهتو تجسم
می کنم واسه جبران روزایی که بدون تو تنها بودم لحظه شماری می کنم
تا بغلت کنم و بگم بهترين لحظات زندگی ام لحظات با تو بودن است

اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا دشتها و رودهاي تشنه را سيراب كنم

اگرگل بودم شاخه اي از گل تقديم وجودت مي كردم

اگر اشك بودم به پايت مي گريستم

و اگر محبت بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مي خواندم

ولي افسوس كه نه بارانم و نه گل و نه اشك و نه محبت

ولي هر چه هستم

دوســتــــت دارم

واسه شكستن يه دل فقط يه لحظه وقت مي خواد.اما واسه اينكه از دلش در بياريشايد هيچ وقت فرصت نداشته باشي... ميشه مثل يه قطره اشك بعضي ها رو از چشمت بندازي ، ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشك وبگيري كه با رفتن بعضي ها از چشمت جاري ميشه زندگي گل سرخي است كه گلبرگهايش خيالي و خارهايش واقعي است .

بتونم سرمو بزارم روش و های های گریه کنم آخه چرا من؟

چرا همه باید ازم دور بشن چرا باید تنها بشم.

اونم منی که هیچوقت اونی که باهام یک دل بوده رو تنها نذاشتم .

چرا منی که هیچوقت بد رو واسه دیگران نخواستم همیشه از خدا خواستم اونقدر توان بهم بده که بتونم به دیگران کمک کنم.

اینها تموم حرفائیه که من تو چند ساله گذشته بارها و بارها با خودم تکرار کردم و هر بار با تکرار اونها غمگین تر از گذشته شدم . یه روز تنها نشسته بودم و با خدای خودم درد دل میکردم یه دفعه بهم الهام شد که برمو لای قرآنو باز کنم منم این کارو کردم میدونید چی اومد ؟

خدا تو آیش برام آورده بود که ما به وعده ای که به بندگان خودمون میدیم عمل میکنیم رنج و غصه رو رها کن و صبر و تحمل رو پیشه خود نما.

یه کم تعجب کردم بعد یاد حرفای دکتر علیرضا آزمندیان افتادم که میگفت :

ما سرنوشتمونو خودمون رقم میزنیم هر طور که دنیا رو پیش بگیریم جلو میره .نباید غصه بخوریم باید تو همه کارها بگیم میتونیم نه اینکه کاسه چه کنم چه کنم دستمون بگیریمو بگیم ای داد بیداد باید چیکار کنم چه قدر بدبختم . باید در برابر مشکلات نگیم ای خدای من من چه مشکل بزرگی دارم دیگه خسته شدم باید بگیم ای مشکل من خدای بزرگی دارم که اگه بخواد و مصلحت بدونه تو رو از جلو پام برمیداره.

اون روز چه روزی بود واسه من .

روزی که خودمو شناختم . روزی که با بهترین دوست و یارم تو زندگیم آشنا شدم . روزی که دیگه اعتقاد دارم خوش یمن ترین روز زندگیمه روزی که خودمو سپردم دست این یار با وفا تا هر طور خودش میدونه زندگیمو رقم بزنه.

از اون روز به بعد بود که کم کم زندگی روی خوشش رو بهم نشون داد چون خودم میخواستم اینطور باشه.

دیگه ناراحت و غمگین نیستم.

دیگه هی به بخت بدم لعنت نمیدم.

دیگه بارمشکلات هر چند زیاد کمرمو خم نمیکنه.

میدونم هر مشکلی که داشته باشم اگه به یارم بگم خودش راه حلش رو بهم نشون میده.

آره درست فهمیدید تنها یار من یار باوفا و همراه من یگانه دادار مطلقه کسی که ستارالعیوبه کسی که رحمن الرحیمه و بزرگتر از آن است که وصف شود .

من این یار مهربونو خیلی دوسش دارم میدونم همه دوسش دارند.

چون تنها یاریه که هیچوقت تنهامون نمیذاره حتی بعد از مرگم باهامونه.

اونقدر مهربونو بخشنده هست که هر کار بدی کنیم ما رو میبخشه . تنها یاریه که تو تموم سختیا ما رو پشتیبانیمون میکنه

خدا جونم به خودت قسم اونقدر دوست دارم که اندازه نداره. خودتم میدونی .

از حالا به بعد میخوام با توکل به حق واسه کسی بنویسم که بهم زندگی داد امید داد.

عشق و به سینه پر دردم و مرواریدای اشکو به چشام و گل لبخندو به لبایی داد که مدتها بود که رنگ لبخند رو به خودش ندیده بود .

تنها اندوه من دوری از اوست

گل دوستت دارم

ده شاخه گل رز برایش بردم نه شاخه طبیعی و یک شاخه مصنوعی    کارتی را که برویش نوشته بود

تا هنگامی که آخرین گل پژمرده شود . دوستت دارم

را بروی گل ها گذاشتم و او ...

حدود جوانی

از شمال محدود است . به آینده ای که نیست .

به اضافه ی  غم پیری و سایه ی  مخوف ممات .

از جنوب بگذشته پوچی . پر از خاطرات تلخ .

گاهی اوقات شیرین .

مشرق طلوع آفتاب عشق . صلح با مرگ .

شروع جنگ حیات .

مغرب فرسنگ ها از حیات دور . آغوش تنگ گور .

غروب عشق دیرین .

این چه حدودیست . آیا شنیده ای و میدانی ؟

حدود دنیای متزلزلی است . موسوم به ((  جوانی  ))

واسه شكستن يه دل فقط يه لحظه وقت مي خواد.اما واسه اينكه از دلش در بياريشايد هيچ وقت فرصت نداشته باشي... ميشه مثل يه قطره اشك بعضي ها رو از چشمت بندازي ، ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشك وبگيري كه با رفتن بعضي ها از چشمت جاري ميشه زندگي گل سرخي است كه گلبرگهايش خيالي و خارهايش واقعي است

اگه مي تونستم تو دنيا يه چيز ديگه باشم ....

 مي خواستم اشک تو باشم...

که تو چشمات متولد بشم

 روي گونه هات زندگي کنم

و روي لب هات بميرم

   و يك دقيقه سكوت!

 به احترام تمام لحظه هايي كه در انتظار پاسخ تو مردند.

 به فرض كه دلت نخواست! به فرض كه حوصله ات نيامد!

 به فرض كه لايقش نبودم! به فرض كه دوستم نداري!!

 نه خودم نه نامه هايم را!!! اين خودش قانع كننده ترين دليل دنياست.

  بي دليلي هم خودش كلي دليل است. لااقل مي گفتي:

  اين هم كه جوابي ننويسند جوابي ست!! 

دريغ از همين حرف,

 چه مي شود كرد توئي و عزيزكرده اين دل رسواي سرگردان خودم,

چه كارش كنم جواب هم ندهي بهانه ات را مي گيرد, بگذريم...

  حوالي همين روزهاي پژمرده نيامدنت انگار كسي از آسمان به من گفت

 شايد اين عزيزكرده دلت شعر به دل مخملي اش نمي نشيند!

  حق بعد از تو با اوست. اين بار ديگر شعر نمي نويسم,

 نامه هايي را برايت مي نويسم كه در تنهايي پاييزي ام براي خودم نوشتم

  و براي تو پاره كردم.

 ممنون كه هميشه ناخواسته كمكم مي كني چه خودت,

چه اسم قشنگت, چه نيامدنت

 و اين بار هم بي جوابيت كه كانون از هم پاشيده نامه هاي پاره پاره ام را به

 هم پيوند زد,

 تاريخ نمي زنم!

  هر وقت كه تو ممكن است حوصله مهربانيت بيشتر باشد.

 حرف آخر اينكه ياس سفيدم, بي تقصير پروانه ات مي مانم

 و براي تو مي نويسم, تو عزيزي! نگو چه لحن غم انگيزي,

 راست مي گويم كه عزيزي, حتي اگر اينها را هم مثل بقيه فراموش كني

 و دور بريزي! 
 كسي كه هم بي تو ميميرد و هم براي تو!

خداوندا!

هر روز با طلوع نگاه توست که بر پنجره ی دلها، فرشته ی امید می روید و کام ها را از عشق تسبیح و نیایش سیراب می کند و محبت و زندگی دوباره را بر جان های تاریک جاری می سازد و عطر صمیمانه ی همدلی و دوستی را بر قلب ها می نشاند.

وقتی کسی را عاشقانه دوست می داری، شیوه ی بیان اسمت در صدای او متفاوت است و تو می دانی که نامت در لب های او ایمن است

اگر می خواهید به هرچه دست می زنید، طلا شود و در همه ی امور زندگی کامیاب شوید، لبریز از عشق و محبت باشید خدا به ما می گوید : هر کجا تو با منی ، من با تو ام

.تقديم به آناني كه هنوز هم تكه اي از آسمان در چشما نشان ، جرعه اي از دريا در دستانشان و تجسمي زيبا از خاطره ی  ايثار گل هاي سرخ در معبد ارغواني دلهايشان به يادگار مانده است .

انتظار واژه ی غریبی است ...

واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست که با آن خو گرفته ام.

که چه سخت است انتظار

هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظارهای فرداهای من!

خواهم ماند تنها در انتظار تو

چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟

شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا ...

می دانم روزی خواهی آمد، می دانم ...

گریان نمی مانم، خندانم!

برای ورودت ای عشق.

وقتی که به یادت می افتم، به یاد خاطراتت ...

نامه هایت را مرور می کنم، یک بار ... نه ... بلکه صد بار

وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد ...

و اشک شوق بر گونه هایم روانه میشوند ...

تنها میگویم همیشه در قلب منی تو ...

میدانم که باز خواهی گشت ... می دانم!

به یاد لحظات خوش انتظار و تنهایی ...

به یاد او و تقدیم به او ...

سوگند به نامت که تو آرام منی

در نهانخانه جانم گل بی خار منی

سوگند به تو کز همه هستی تو جدا

در گوشه ای از جان و دل و یاد منی

سوگند به هر چیز که با نام تو آغاز شود

از پرده پندار همه پاک شود

سوگند به نامت که تو آرام منی

زیر رگبار زمانه تو فقط یار منی

بر ماسه ها نوشتم ... درياي هستي من .. از عشق توست سرشار .. اين را به ياد بسپار

هرگاه كه من مُردم،
مرا در تابوت سياهي بگذاريد تا همگان بدانند

كه جز سياهي در دنيا، چيزي نديده‌ام.
چشمانم، چشمانم ‌را باز بگذاريد تا بداند كه هنوز چشم انتظارم.
دهانم، دهانم ‌را باز بگذاريد تا باور كند كه هنوز، ناگفتني ‌ها دارم.
دستانم، دستانم ‌را باز بگذاريد تا ببينند كه چيزي باخود نخواهم برد.
در تابوت را باز بگذاريد تا شايد كه بيايد

واقعا غم انگیزه

                              روز تولدت شد و نيستم اما كنار تو         

         كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم براي تو         

         درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم         

         بيا بهش تو رويامون رنگ حقيقت بپاشيم         

          ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم        

         از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم        

          من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون        

         چراغوني جشنمون، ستاره هاي كهكشون        

          به جاي شمع ميخوام برات غمهات و آتيش بزنم        

         هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزنم        

          تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم        

         اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم        

          كهكشونو ستاره هاش درياو موج و ماهياش         

         بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش        

          با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک         

         با ل فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک         

         عاشقتو يه قلب بي قرار و کوچک        

         فقط مي خوان بهت بگن :.

.

.

.

.      تولدت مبارک

عشق یعنی خاطرات بی غبار            دفتر شعری پر از عطر بهار

 عشق یعنی یک تمنا ...یک نیاز          زمزمه از عاشقی با سوز و ساز

عشق یعنی چشم خیس مست او      زیر باران دست تو در دست او

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان ، قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شد به تنهایی و مرگ کنار چوبه دار از من خواستند  تا آخرین   خواسته ام را بگویم و من گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم

love is wide ocean that joins two shores

عشق اقیانوس وسیعی است که دو ساحل رابه یکدیگر پیوند میدهد

life whithout love is none sense and goodness without love is impossible

زندگی بدون عشق بی معنی است و خوبی بدون عشق غیر ممکن

love is something silent , but it can be louder than anything when it talks

عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدایی بلند تر خواهد بود

love is when you find yourself spending every wish on him

عشق آن است که همه خواسته ها را برای او آرزو کنی

love is flower that is made to bloom by two gardeners

عشق گلی است که دو باغبان آن را می پرورانند

love is like a flower which blossoms whit trust

عشق گلی است که در زمین اعتماد می روید

love is afraid of losing you

عشق یعنی ترس از دست دادن تو

no matter what the question is love is the answer

پاسخ عشق است سوال هر چه که باشد

when you have nothing left but love than for the first time you become aware that love is enough

وقتی هیچ چیز جز عشق نداشته باشید آن وقت خواهید فهمید که عشق برای همه چیز کافیست

love is the one thing that still stands when all else has fallen

زمانی که همه چیز افتاده است عشق آن چیزی است که بر پا می ماند

love is like the air we breathe it may not always be seen, but it is always felt and used and we will die without it

عشق مثل هوایی است که استشمام می کنیم آن را نمی بینیم اما همیشه احساس و مصرفش می کنیم و بدون ان خواهیم مرد

زندگی را دوست دارم به شرط آنکه : (ز) آن زندان نباشد (ن) آن ندامت
نباشد (د) آن درماندگی نباشد (گ) آن گورستان نباشد (ی) آن یاس نباشد
دوستی یک حادثه و جدایی قانون است. بیا حادثه آفرین و قانون شکن باشیم
نگو بار گران بودیم و رفتیم. نگو نامهربون بودیمو رفتیم آخه اینها دلیل
محکمی نیست بگو با دیگران بودیم و رفتیم
•      برای هزارمین بار پرسید: تا حالا شده من دلت رو بشکنم؟ منم برای
هزارمین بار به دروغ گفتم : نه ! هیچوقت ... تا مبادا دلش بشکنه
•      کاش می دانستی انتظار دیدنت چه مجازاتی است... شاید دیگر چشم
براهم نمی گذاشتی
•      غروب شد، خورشید رفت آفتابگردان به دنبال خورشید می گشت ناگهان
ستاره چشمک زد آفتابگردان سرش را پائین انداخت... گل ها هرگز خیانت نمی
کنند.
•       آنگاهکه بادستانت واژه عشق را برقلبم نوشتی سواد نداشتم ، اما
به دستنانت اعتماد داشتم. حال سواد دارم اما دیگر به چشمان خود اعتماد
ندارم.
•      عشق مثل آب می مونه می تونی توی دستات قایمش کنی اما آخرش
دستاتو باز می کنی می بینی نیست. قطره قطره چکه می کنه